Sigiriya

Ayubowan allemaal,

We zijn zojuist aangekomen in ons hotel in Kandy waar we vandaag een welverdiende zwembadmiddag houden. Pups in het water, mama in de zon en dat geeft mij de tijd om jullie weer een update te geven.

Voor ik verder ga met mijn verhaal zal ik eerst even de niet-geinitieerden een algemeen beeld geven van Aziē en Sri Lanka. Aziē heeft namelijk een aantal iets andere regels voor de aspirant-backpack-familie dan de westerse wereld en dan tel ik Japan, Taiwan? en Zuid-Korea? even bij de westerse wereld (al zou ik de laatste 2 moeten verifiëren bij ome Leon).

'Schoon' wordt hier relatief gemeten, kleding is schoner dan in Volendam, binnen zo goed mogelijk maar is afhankelijk van het bouwjaar van het gebouw (ouder = slechter / viezer), buitenshuis is buitenshuis en is wat het is. Zit-toiletten zijn sporadisch aanwezig buitenshuis, meestal maar 1 per establishment want deze zijn vies: dan moet je met je billen tenslotte de pot aanraken, een probleem wat je niet hebt bij een hurk toilet! Bij de meeste toiletten zit een sproeiertje om de boel schoon te maken, wat natuurlijk veel beter voor je bips en edele delen is dan dat westerse watervaste schuurpapier. Voor dat laatste hangt wel vaak een houder, maar die wordt vaker niet gebruikt dan wel. Het schoonheidsideaal stamt rechtstreeks uit het Duitsland van 1930, blanker is eigenlijk altijd beter, waardoor praktisch iedereen te pas en te onpas aan de pups zit, van wangenknijpen tot aan de blonde haren zitten. Iedereen die groot genoeg is om te lopen doet dit, ongeacht leeftijd of geslacht. Onze Smurfin vindt dit niet heel fijn, onze Potige Smurf geniet van alle aandacht! Lengte is een ding, Romana is aan de grote kant en ik ben er nog niet achter of ik op straat word bewonderd of uitgelachen, waarschijnlijk allebei. We worden ook steeds als gezin op de foto gevraagd. Het verkeer is interessant zullen we maar zeggen, ik raad aan niet zelf te rijden, ogen te sluiten en te gaan en als Boeddha / Shiva het wilt komt 't goed! Enfin, het is altijd weer ff schakelen.

Nadat wij eergisteren de rots beklommen hadden waren wij weer optijd aan het ontbijt. Er stonden namelijk 2 Unesco-sites op het programma! Eerst de Lions Rock. Dit is de grote rots in Sigiriya en wij zouden wel even naar boven gaan! Opa Abby had ons gewaarschuwd dat het hem niet gelukt was (oma vanzelfsprekend wel), maar des te groter de uitdaging. Het eerste deel ging zonder problemen, maar helaas besloot Smurfin dat halverwege de half open trap met ca. 100 man achter haar dat DIT de perfecte locatie en tijd was om besef te ontwikkelen van haar eigen sterfelijkheid, te verstijven, het op een gillen te zetten en te eisen dat we weer omlaag gingen! Dat laatste kon niet meer en ze heeft onder zeer luide protesten de tocht naar het einde van de trap door moeten zetten. Ik hoop dat ze later een goede psycholoog vindt om dit jeugdtrauma en verraad van haar vader te verwerken. Boven bleef ze ver van de rand en ondanks meerdere felicitaties van ons en omstanders en bewondering dat zij het toch gehaald heeft en opa niet ben ik bang dat ze me dit nooit meer vergeeft. Een poging tot omkoping met snoep mocht ook niet echt baten. Helaas voor onze kleine grote heldin, want dapper is ze wel, moesten we ook weer naar beneden... 1 voordeel, ik verwacht niet dat we nog veel gaan klimmen deze vakantie, fingers crossed. Het uitzicht was wel fantastisch!

Na de rots en omgeving zijn we snel gaan lunchen en teruggelopen naar het hotel. Pups mochten een bord patat als beloning.

's Middags werden we opgehaald door een taxi voor een middagtrip naar Polonnaruwa, een oude, nu verlaten hoofdstad van Sri Lanka. Deze ruïnes en tempels vonden wij mooier en vooral veelzijdiger dan die van Anuradhapura, waar vooral veel Stupa's staan. Hier staan ook nog (delen van) gebouwen die veel meer op de tempels van Angkor lijken. Dit deel van de dag werd mede dankzij de hitte en de door de stappenteller 18.000 getelde stappen vooral door Romana en mij gewaardeerd. (Weten jullie meteen waarom ze nog geen mobiel mogen, dan kunnen ze niet met de kindertelefoon bellen!)

's Avonds hebben we de kinderen wel beloond met het Rastarant, een restaurant in Bob Marley-stijl waar ze hebben genoten van de mixed grill met vis, inktvis en gamba's!

Vandaag werden we opgepikt door dezelfde chauffeur als gister die had aangeboden ons naar Kandy te brengen voor een goede prijs. 1 onverwachte tussenstop genomen bij een Tamil / Hindoestaanse tempel halverwege. We waren alle 4 onder de indruk van de felle kleuren en geschilderde goden en olifanten! Het was een leuke afwisseling op de Boeddha's!

Nu zijn we aangekomen in Kandy waar we onze ouder-kind relatie en vertrouwen enigszins proberen te herstellen door middel van een mooie kamer met 2(!) westerse toiletten, 4(!) WC-rollen, een stapelbed én een zwembad! #luxerwordthetnietinAzië Tijd voor een rustdag of 2 voor ons dus, en voor jullie als volgers opluchting dat jullie (nog) geen contact op hoeven te nemen met de kinderbescherming!

Tot snel!